1841 İrlanda Zamanda Yaşa (Gizemli Yolculuk)(bölüm 4)

Bu sabah çok erken uyandım. Babam ve Allen henüz uyuyorlardı. Onları uyandırmamak için küçük, küçük adımlarla parmak uçlarımdan odadan dışarı çıkacaktım ki !! gıcırdayan kapının sesinden irkildi babam. Ama uyanmadı yavaşça çıktım dışarıya. Hanın mutfak bölümüne doğru ilerledim. Sadece ben erken kalkmamıştım, Müşteri bile vardı içeride. Şömine yakılmış, içeriden mis gibi yemek kokuları geliyordu. Şöminenin önüne geçtim orada ısınıyordum. Çirkin yüzlü kadın bana yaklaştı ve biraz ekmek ve peynir verdi . Çok acıkmıştım zaten ekmeğimi yiyordum ki tavan arasından gelen gizemli bir ses duydum. Etrafıma baktım kimse duymamıştı sanırım. Ekmeğimi yemeğe devam ediyordum ki gıcırtı sesleri devam ediyordu. Biraz ileride yukarı çıkan bir merdiven vardı. Merak edip merdivene doğru yürüdüm. Kimse beni görmüyordu yavaş, yavaş yukarı doğru çıktım ufak bir tahta aralığından mum ışığı görülüyordu. Biraz daha yukarı çıktım birden mum ışığı söndü. Tuhaf sesler gelmeye devam ediyordu. Korktum ve hemen merdivenlerden aşağı inmeye başladım. Arkamdan annemin sesine benzer garip bir ses liveintime, liveintime diye fısıldıyordu. Anlam veremedim. Babamın sesini duydum ve fırladım hemen yanına. Arkamı döndüm tekrar ışık görünüyor mu diye!!! hancı kadının oğlu çirkin suratıyla bana bakıyordu. Yüzüme bakıp pis pis sırıtıyordu. Çok fırtına vardı. Babama liveintime ne demek diye sordum. Oda zamanda yaşa demek dedi. Ne anlatmaya çalışıyordu acaba…

Çıkıyoruz dedi babam zaman kaybetmeden yola koyulmak için hazırlandık. Tam çıkmak üzereydik birileri aralarında konuşuyordu. Bu fırtına da dışarı çıkılmaz .Babam onların yanına gitti ve konuştu neler olduğunu öğrenmeye çalıştı. İçlerinden biri bu fırtınada sakın yola çıkmayın bayım. Erken saatlerde bir araba yola çıkmış ve fırtınadan fazla ilerleyememiş araba dağılmış atları da kaçmış. Sahibi az önce geldi. Neredeyse donmak üzereydi. Yaklaşık 2 kilometre yürümüşler. Karısının kucağında küçük birde bebekleri vardı . Zavallılar. Beklemenizi öneririm en azından fırtına geçene kadar. Babam ve allen biraz düşündükten sonra biraz daha beklemeye karar verdiler. Öğle saatlerinde çıkarız yola diyordu.

Yemek salonunda dünkü oturduğumuz masaya oturduk. Bende aynı sandalyeye oturdum. Karşıdan yanan şömineyi seyretmek çok güzeldi. Bu sefer şöminenin önünde kazaya uğrayan kadın oturuyordu. Kucağında bebeğiyle. Çok üşümüş olmalı çokta üzgün duruyordu. İçten ten içten ağlıyordu. Onun hali görünce annem geldi aklıma. Annem de benim yanımda olsaydı keşke ……..

1841 İrlanda Zamanda Yaşa (Gizemli Yolculuk)(bölüm 4)” için 2 yorum

  1. Facebookta boş boş gezerken site ismi ilgimi çekti girdim bayagı bir makalenizi okudum
    “1841 İrlanda Zamanda Yaşa (Gizemli Yolculuk) hoşuma da gitti anlatım tarzınız blogunuzu takip edecegim teşekkürler başarılar dilerim

Bir Cevap Yazın