Hayat Ne Garip Anne

Yeni nesil bilmez, siyah önlük giyenlerin hikayesi bu. Sınıfa girince mazot kokusunu, ciğerlerinde hisseden nesil. Belkide bu yüzden duygusal oldu kim bilir… Yazıyı okuyan yeni nesil sanırım ne demek istediğimi büyüklerine soracak. Öyle ya sınıfta mazot kokusunun ne işi var dİye… Önlük siyah mı olurmuş. Duvar kenarında oturanlar hatırlar. Henüz darwin teorisi çökmemiş, duvardaki çizelgede taş devri maymunumsu insanla başlıyor. Cilalı taş devrinde biraz insana benziyorlardı. Sonra milat ve milattan sonra diye önemli olayların tasviri ile devam eden duvarı, bastan sona kaplayan bir takvim. Öğretmen ders anlatırken gözüm hep takvimde olmuştu. Kim bilir belki öğretmen benim dikkatimi çekememişti, belkide ben tembeldim. Sonra bir gün teneffüste takvimin yanına gittim. Şimdilerin kankası o zamanların arkadaşı, sıra arkadaşımla. Elimi 1988 üzerine koydum. ”Biz şimdi buradayız” dedim. Biraz ilerledim 1996 ‘yı buldum “sanırım burada lise biter.” Az daha ilerledim, 2000 yılını buldum “yeni bir yüzyıl” dediğim dün gibi aklımda. Bu sefer arkadaşım geçti takvimin başına” ya burada ” dedi.. Gösterdiği rakam 2100 gösteriyordu. İkimizde cevap veremedik. Ölümü ve ötesini bilmiyorduk çünkü, bildiğimiz tek şey bir insan o kadar hayatta kalmayacağı idi… İşte dakilar içinde aslında hayatımızı o takvimin başında yaşamıştık.. Ötesini bilemeden.. Ne zaman hayat beni yorsa o an gelir aklıma.. Hancı değil yolcu olduğumu hatırlarım. Dertlerin misafir ve geçici olduğunu hatırlar, gideceğim yere hazırlık yapmayı hedeflerim. Sevgili dostlar gideceğimiz yerde kul hakkı yemeden alnı ak huzurlu gitmek hepimize nasip olur inşallah.. Esen kalın…

Mutlu Yürüyüş

Çanakkale ve siyaset için tıklayın

Kaynak: Mutlu Yürüyüş

Bir cevap yazın